^Góra strony

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
foto5

12. Kazanie wygłoszone 16 III 1941 w kościele św. Józefa w Rudzie Śląskiej; kazanie: Chrystus jest Bogiem. Co mówi historia?

AAKat, Spuścizna ks. Jana Machy, sygn. 113/2, k. 94-104, rps, j. niemiecki, 11 stron, kazanie wygłoszone 16 III 1941 w kościele św. Józefa w Rudzie Śląskiej; kazanie: Chrystus jest Bogiem. Co mówi historia?

 

 

Kazanie. Chrystus jest Bogiem.

Co mówi historia?

Ruda 16.III.4

 

Drodzy chrześcijanie!

Chcemy dziś przedstawić historyczne dowody na boskość Jezusa Chrystusa. Historia nie zna żadnej innej postaci podobnej do Chrystusa, która tak zwycięsko stawiała opór falom [przemijającego] czasu i od której promieniuje tak wielka siła ducha. Co mówi historia – kim jest Chrystus? To jest tematem mojego dzisiejszego kazania. Najpierw przyjrzymy się, co mówią o Chrystusie jemu ówcześni, a później temu, co mówią o nim pierwsze wieki.

Mówiąc o historii Chrystusa, musimy przede wszystkim musimy ustalić to, co mówili o Nim ludzie żyjący za Jego czasów, głównie apostołowie, ponieważ najbardziej prawdziwe dowody jakiegoś wydarzenia mogą podać tylko jego świadkowie. Przyjrzyjmy się temu, za kogo uważają Chrystusa ludzie żyjący w Jego czasach oraz apostołowie.

a) Gdy święty Jan Chrzciciel spotkał Chrystusa, pozdrowił Go: „Oto Baranek Boży” (J 1,29). A za kogo uważał Zbawiciela św. Jan apostoł? Jego ewangelia zaczyna się od słów:

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo”. „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1, 14). Według św. Jana jest tak: „Kto nie uznaje Chrystusa, zaprzecza Bogu”. „Każdy, kto nie uznaje Syna, nie ma też i Ojca, kto zaś uznaje Syna, ten ma i Ojca” (1 J 2,23). „Po tym poznajecie Ducha Bożego: każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga. Każdy zaś duch, który nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga; i to jest duch Antychrysta (...)” (1 J 4, 2-3). „A świadectwo jest takie: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Ten, kto ma Syna, ma życie, a kto nie ma Syna Bożego, nie ma też i życia” (1 J 5, 11-12). Czy potrzebujemy jeszcze wyraźniejszego dowodu na boskość Jezusa Chrystusa?

b)1Za kogo św. Piotr uważał Chrystusa? Gdy pewnego razu Chrystus zapytał uczniów: za kogo uważają mnie ludzie? Piotr odpowiedział w imieniu wszystkich: „Ty jesteś Chrystus, Syn Boga Żywego” (Mt 16,16).

c) A św. Paweł? Wystarczy przeczytać jeden z jego 14 listów, aby się przekonać, że uważał Chrystusa za Boga. Wsłuchajmy się w kilka jego świadectw: „W Nim [Chrystusie] bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała (…)” (Kol 2,9). W liście do Hebrajczyków Paweł mówi: „Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniachprzemówił do nas przez Syna” (Hbr 1,1).

d) Za kogo uważali Chrystusa inni ludzie, którzy spotkali Jezusa? Ślepiec, którego uleczył Chrystus upadł na kolana i oddał Mu cześć jako Bogu. Gdy Jezus uspokoił jezioro, ci którzy byli w łodzi upadli przed nim na kolana i mówili: „Prawdziwie jesteś Synem Bożym”. W innym miejscu Pisma Świętego Marta woła: „Tak, Panie! Ja mocno wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat” (J 11,27). Tomasz woła: „Pan mój i Bóg mój” (J 20,28).

Myślę, że nie potrzebujemy dalszych dowodów, że apostołowie i ludzie współcześni Chrystusowi uważali Go za Boga.

Rozważmy jeszcze jedno pytanie dotyczące Chrystusa. Kościół miał wielu wrogów, którzy uważali że boskość Chrystusa jest legendą. Chrystus był człowiekiem, tak, nawet geniuszem, jednak nie był Bogiem. Dopiero zachwyt jego zwolenników uczynił z niego Boga. Gdyby tak rzeczywiście było, chrześcijaństwo już dawno musiałoby się zawalić. Ale tak nie jest. Na podstawie dowodów, które już dziś przytoczyliśmy widzimy, że Chrystus nie został proklamowany Bogiem dopiero później, w wyniku zachwytu swoich [uczniów-słowo przekreślone] i zwolenników, lecz już ludzie Mu współcześni uważali Go za Boga. Klasycznym dowodem na to jest też kazanie św. Piotra, które wygłasza on w dzień Zesłania Ducha Świętego: „Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem” (Dz 2,36). To świadectwo św. Piotra nie pochodzi z czasów późniejszych, lecz zostało wypowiedziane jedynie 10 dni po wniebowstąpieniu Zbawiciela.

Drodzy chrześcijanie! Jak widzimy, cała ewangelia nie jest niczym innym jak tylko dowodem, że proroctwa Starego Przymierza spełniają się w Chrystusie. Trzeba by było spalić na stosie całe Pismo Święte, aby móc zaprzeczyć, że apostołowie i ludzie współcześni Chrystusowi uważali Chrystusa za Boga.

II.

To samo, co mówią współcześni Chrystusowi, mówią o Chrystusie także pierwsi chrześcijanie. Jak mocna była wiara w boskość Chrystusa, widzimy już w pismach pogańskich. Cesarz Trajan2nakazał swemu namiestnikowi w Azji Mniejszej, Pliniuszowi3sporządzić raport na temat chrześcijan. Czy nie są niebezpieczni dla państwa. Ten raport Pliniusza zachował się do dzisiaj jako zaszczytne świadectwo pierwszych chrześcijan. Pliniusz pisze: „Chrześcijanie oddają cześć Chrystusowi jako Bogu”. A zatem widzimy, że wiara w bóstwo Chrystusa nie jest późniejszym wynalazkiem. Tak wierzyli Apostołowie, tak wierzyli ówcześni Chrystusa, tak wierzą pierwsi chrześcijanie, tak wierzymy i my. Od dwóch tysięcy lat trwa ta sama wiara, zmieniła się tylko liturgia, stała się bogatsza, rozwijały się rzeczy zewnętrzne, powstały wspaniałe kościoły. Ale czcimy tego samego Chrystusa, o którym św. Atanazy w IV wieku pisał: „Nie czcimy stworzenia, lecz stworzyciela, który stał się człowiekiem”. Świadectwem boskości Chrystusa jest też fakt, że Jego nauka rozprzestrzeniła się tak szybko na całym świecie. Wbrew wielkim trudnościom, prześladowaniom, nienawiści wobec Kościoła Chrystusowego, dla wiary pozyskiwani są ciągle nowi wyznawcy.

Drodzy chrześcijanie!

Przed kilkoma laty w rzymskim Koloseum było święto4. Na ruinach amfiteatru postawiono krzyż Chrystusa. Na miejscu, w którym kiedyś chrześcijanie ponosili męczeńską śmierć, stał znienawidzony krzyż. A zatem krwawi cesarze nie pokonali Kościoła. Historia nie mogła zmieść chrześcijaństwa. Nawet w tym miejscu, gdzie umierało najwięcej chrześcijan, stoi dzisiaj triumfalnie Krzyż Chrystusa. Jego panowanie rozprzestrzeniło się na cały świat. Biedny rybak Piotr, który też umarł śmiercią męczeńską, ma teraz w Rzymie najpiękniejszy kościół. Przed kościołem stoi kolumna, która została sprowadzona z Egiptu przez pogańskiego cesarza Kaligulę5. Teraz na szczycie tej kolumny widnieje Krzyż Chrystusa6. Na kolumnie lśni inskrypcja, z którą powinni zapoznać się przeciwnicy i wrogowie Chrystusa: „Christus vincitChristus regnat, Christus, Christus imperat” – „Chrystus zwycięża, Chrystus rządzi, Chrystus panuje”, ponieważ On jest prawdziwym Bogiem. Amen.

 

Nr

 

1W tekście oryginalnym nastąpiła pomyłka w numeracji. Ks. Macha opuścił punkt b.

2Trajan (53-117) – cesarz rzymski w latach 98-117.

3Pliniusz Młodszy (ok. 61-113) – polityk, mówca, prawnik i pisarz rzymski, namiestnik cesarski w Bitynii .W liście do cesarza Trajana wspomina o chrześcijanach i Chrystusie.

4Uroczystość postawienia krzyża w Koloseum miała miejsce 18 maja 1927 roku.

5Kaligula (12-41) – cesarz rzymski w l. 37-41.

6Obelisk na placu św. Piotra Przywieziony do Rzymu przez Kaligulę. W obecnym miejscy ustawiony w 1586 roku za czasów papieża Sykstusa V.

Copyright 2018  Archidiecezja Katowicka