^Góra strony

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5
foto5

14. Kazanie wygłoszone 24 VIII 1941 w kościele św. Józefa w Rudzie Śląskiej; kazanie dla dzieci o Eucharystii

Ruda 24/8.41.

Drogie Dzieci!

Dzisiaj i w kolejne niedziele będziemy mówić o najważniejszym ze wszystkich sakramentów. Jest to Przenajświętszy Sakrament.

Możliwe że zwróciliście już uwagę na to, że nazywamy ten sakrament przenajświętszym, podczas gdy w przypadku pozostałych preferujemy słowo: święty. To pokazuje nam już, że sakrament ten jest najwznioślejszy i najważniejszy. Dlatego też Kościół nie zadowala się tylko jedną nazwą, lecz wieloma. Nazywa się go Sakramentem Ołtarza, ponieważ jest on wystawiany i przechowywany na ołtarzu; Chlebem Aniołów – ponieważ nawet czystość aniołów nie jest w pełni godna do przyjmowania tego chleba; Stołem Pana – ponieważ sam Pan zaprasza nas do stołu; Wieczerza – ponieważ Chrystus ustanowił go podczas ostatniej wieczerzy; Boże Ciało, Eucharystia itd.

Pojęcie

Drogie dzieci!

Kiedy patrzycie tutaj na krzyż, zobaczycie w nim Ciało Chrystusa, ale jest to obraz Ciała Pana. Najświętszy Sakrament ołtarza jest natomiast prawdziwym ciałem i prawdziwą krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa, tym samym ciałem, które niegdyś leżało w żłobie, wisiało na krzyżu na Golgocie, które siedzi po prawicy Ojca i pewnego dnia przyjdzie aby osądzić żywych i umarłych.

Czy w tym Przenajświętszym Sakramencie znajdujemy wszystko co należy do sakramentu? – Co należy do sakramentu? Sprawdźmy więc, czy znajdziemy w Nim trzy rzeczy.

Najpierw znaki zewnętrzne.

To co odbieramy naszymi zmysłami w Przenajświętszym Sakramencie są postacie chleba i wina. Ale te postacie są tylko znakami zewnętrznymi. Zanim dokona się sakrament, na ołtarzu naprawdę jest chleb i wino, ale po Przemienieniu pozostają tylko postacie chleba i winy, ale już nie chleb. Co kryje się więc pod postacią chleba i wina?

Wewnętrzna łaska.

Druga rzeczą, która należy do sakramentu jest niewidzialna łaska. W Przenajświętszym Sakramencie przyjmujemy dawcę łaski. Źródło wszelkich łask.

Ustanowienie sakramentu przez Jezusa Chrystusa

W końcu trzecią rzeczą należącą do sakramentu jest jego ustanowienie przez Jezusa Chrystusa. W przypadku tego sakramentu wiemy bardzo dokładnie kiedy, gdzie i kiedy Zbawiciel go ustanowił, a mianowicie podczas ostatniej wieczerzy, w wieczór poprzedzający jego cierpienie. W Piśmie Świętym jest napisane: „A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i pobłogosławił, łamał i dawał swoim uczniom mówiąc: Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. A potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, podał im mówiąc: Pijcie z niego wszyscy, ponieważ to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów”.

Właściwym dniem na pamiątkę ustanowienia Przenajświętszego Sakramentu jest Wielki Czwartek w Wielkim Tygodniu. Jednakże to ustanowienie sakramentu świętujemy uroczyście w inny dzień, przypadający we czwartek, dzień Bożego Ciała.

 

 

Copyright 2018  Archidiecezja Katowicka